De jacht naar geluk (1/2)

De jacht naar geluk 1/2
(Leestijd 10 minuten ) - met oefening + advies bij opgroeiende kinderen

Al een groot deel van mijn leven ervaar ik een dragende onderstroom van geluk dat situatie onafhankelijk is. Dit geeft me veel kracht, liefde en dankbaarheid vanuit mijn diepste kern.
Uiteraard als vrijwel  ieder mens ben ik niet ongevoelig voor (diepe) tegenslagen maar hier stap ik vrij makkelijk uit, maar niet door de observatie van het gevoel. Hier ga ik juist diep in om de authentieke emotie de vrije loop te laten, daarmee blijf ik ook verbinding houden met de balans tussen hoofd en hart. 

Om daar te komen heeft me een groot deel van mijn leven in beslag genomen. Een belangrijk onderdeel daarvan is de ontdekking en het besef dat ik als kind: gemis, tegenslag en teleurstelling in mijn opvoeding heb meegekregen. Maar ook de ervaring dat mijn ouders zich feilbaar toonde, ook lieten zij de kwetsbaarheid zien. Voor een kind in de groei als een spons is dit erg belangrijk geweest achteraf ;  hoe krachtiger de wortels hoe sterker de boom. In diezelfde beeldspraak is de boom langzaam gegroeid.

Vanuit de natuur gezien is het normaal dat je prettige ervaringen prefereert boven pijnlijke ervaringen dit zit evengoed in dieren. Bij dieren is er echter een natuurlijke grens waarin er niets exceptioneels daarin verandert, er wordt niet méér naar prettige ervaringen gestreefd als deze er al voldoende zijn. Evengoed wordt er niet méér gegeten dan noodzakelijk, letterlijk en methaforisch is dit bij de meeste mensen op aarde anders.

In deze nieuwe tijd lijken veel mensen een overdreven drang naar geluk te hebben. Blijft dit geluk uit? Dan is er iets aan de hand en moet dit gefixt worden of ingevuld. De kern is vaak gerelateerd aan de jeugd, maar ook aan de media en 'goeroe's' die de maakbaarheid van van alles predikken waaronder geluk. Maar aan dit aspect is niet meer te doen dan 'het kind' sterke wortels te geven voor het leven. Want ook zal of kan het ene kind zijn/haar lessen die je witlt overbrengen anders ervaren dan het andere kind binnen het gezin. Hier kom ik straks op terug hoe dit te grotendeels te voorkomen.

Andere factoren
Niet alles is terug te brengen vanuit de jeugd, het is niet voor niets vooral in deze tijd van belang kinderen weerbaar op te voeden en te leren omgaan met teleurstelling en ongeluk. We leven in een tijd waarin media en andere kanalen instant geluk prediken alsof het in een paar tellen is in te vullen. Dit tijdelijke  geluk is ook weer vergelijkbaar met een verslaving een korte hype die je steeds weer nodig hebt, dat niet duurzaam beklijft omdat er geen sterke wortels gevormd zijn om de ‘dalen’ van dit tijdelijke geluk op te vangen.  Een tijdelijk geluk dat uiteindelijk dus juist eerder tot ongeluk leidt en zelfs depressie. Het continu najagen van het geluk is gelijk aan het najagen van teleurstelling.

In een notendop
Geen weerstand tegen ongeluk, teleurstelling en misere. Geen achtergrond van zelfredzaamheid bij ongeluk. Geleerd zijn dat ongeluk vermeden moet net als pijn, in elk opzicht, Geleerd hebben dat verdriet gebagatelliseerd moet worden om maar zo snel mogelijk weer geluk te voelen. 

Dit leidt veelal tot geluk najagen en (eventueel) verdriet bagetaliseren 

Het continu nastreven van geluk vormt een voorbode voor teleurstellingen die vervolgens weer ingevuld worden door het opnieuw najagen van geluk. Er is daarmee geen grens, het blijft doorgaan als een verslaving die continu meer nodig heeft om zich goed te voelen. Ontstaan door het niet gewend of niet geleerd hebben dat er soms even geen geluk is. Net als bij een verslaving is het niet zonder een wond achter te laten, het exceptioneel nastreven van geluk kan tot allerlei verwrongen situaties leiden die starten met teleurstellingen en zelfs kunnen leiden tot depressie. Het zorgt voor een lage weerbaarheid met name nu in deze periode die niets te maken heeft met dat we teveel verwent zijn als kind maar omdat we onverschillend zijn behandeld als kind, met een gemis aan het leren omgaan met gemis, teleurstellingen en het ontbreken van geluk. Dat al deze aspecten niet staan voor je ongelukkig hoeven voelen. Zoals met alle ingeslopen patronen die ons niet dienen kunnen ze sterk vastkleven aan iemand en is het moeilijk dit los te weken om het te helen in het zelf.

Natuurlijk kan een onverschillige opvoeding ook tegenovergesteld uitpakken dat het kind in volwassen leven juist het tegenovergestelde doet als de ouders en juist snel een hoop lessen haalt uit de jeugd / opvoeding. Maar dat is best zeldzaam omdat dit ook vaak weer een ontkenning is in het zelf die niets verkeerds in de ouders wil zien.

Soms zijn dingen gewoon verkeert en is het gewoon fout gegaan, dit is ook een belangrijk aspect om niet alles vanuit een roze bril te bekijken. Mensen maken verkeerde beslissingen, mensen maken fouten, ouders doen domme dingen etc. Zo naar je opvoeding kijken geeft een realistische kijk en werkt ook vaak therapeutisch. Het gesprek aan gaan met je ouders op latere leeftijd. Dit uit de weg gaan is in het patroon blijven en niet geloven in het gemis wat je ervaren hebt, jezelf in zekere zin verloochenen. Zeggen dat het pijn doet, heeft gedaan en zeggen dat je vergeeft. Ik zal hier niet te diep op ingaan want dit is een ander onderwerp.

Er zijn weinig gevallen van mensen die ik gecoacht heb die er juist goed uit zijn gekomen met een ‘slechte’ jeugd, de wrok kan zo lang blijven hangen en heeft op latere leeftijd misschien wel tien keer zoveel liefde nodig als dat het in de jeugd wel voldoende was gegeven.

Een voornaam side-effect van de exceptionele drang naar geluk is het bagataliseren van eigen of andermans verdriet. Een bekende vorm die het kind geleerd kan zijn is dat het niet te lang moet zeuren en als het is gevallen moet het maar niet te lang huilen. Er wordt een soort verdrietbegrenzing opgelegd die op latere leven er voor zorgt dat dit overgenomen wordt in het dagelijks bestaan. Iemand mag rouwen over het verlies van iemand maar het moet maar niet te lang duren hoor, nu is het wel genoeg geweest. De verdrietbegrenzing wordt onderdeel van het bestaan naast het exceptioneel najagen van (eigen) geluk. Een toxic combinatie die helaas per ongeluk veel voorkomt. Hierbij is het een misvatting om dit gedrag te  veroordelen. Het is aangeleerd en vaak onbewust. 

Beiden aspecten komen in combinatie veel voor: je wil geen ongeluk en alleen maar geluk, dus ervaar je verdriet dan laat je dit zo min mogelijk toe want dit ervaar je als ongelukkig zijn. Het is goed te begrijpen dat dit een voedingsbodem vormt voor zware teleurstellingen, misere en in het ergste geval depressie. De per ongeluk zelf geschepte illusie breekt vroeg of laat en de gevolgen zijn afhankelijk van je authentieke weerbaarheid of wat daar nog van over is. Met geluk is er nog een sterke bron in het zelf aanwezig die ondanks dat het jaren achtereen is ondergesneeuwd door het geluk najagen en het verdriet onderdrukken. Een bron die voorkomt dat je dieper wegzakt tot die depressie.

We zijn allen verantwoordelijk voor onze gedragingen, dit is een gegeven maar het is ook een gegeven dat we niet altijd bewust zijn van onze gedragingen, dan is het een misvatting om over verantwoordelijkheid te spreken omdat je het daarmee ook veroordeelt.

Oefening
Voel vanuit je hart als je dit artikel leest of je jezelf hierin herkend of dat je iemand kent die hier in zit. Dit kan best moeilijk zijn dat begrijp ik. Maar als je geen ongeluk toelaat in jezelf en als je doodsbenauwd wordt om bepaalde materiële zaken los te laten is er een kans dat je de relativiteit van geluk niet toelaat in jezelf. Dit is totaal geen fout, besef dat je ouders dit ook per ongeluk doorgegeven zouden kunnen hebben. De basis is dat je het hebt geadopteerd in het zelf van toentertijd of recent geleden door externe factoren. 

Er is geen directe oplossing hiervan los te komen maar het begint absoluut met dankbaarheid. 

Dankbaar voor zaken als je kind(eren) je vrouw of man, je gezondheid, maar het kan ook gewoon de natuur zijn, de bossen waar je doorheen loopt, de vogels die je ziet. Het is niet altijd groot maar het besef dat je zuinig moet zijn op wat je hebt, dat je (weer) blij wordt van kleine dingen die niets met geld te maken hebben. Daar zit vaak het begin van de oplossing. Niet dat je materie los zou moeten laten er is niets met bezit, een vreemde gedachte dat je niet zou mogen genieten van materie. Alsof je daarmee niet ‘spiritueel bent’ of materialistisch. Het zijn allemaal aannames en vormen die je zelf toelaat. Het enige nadeel van met name luxe materie is dat je er teveel aan hecht alsof het meer waarde heeft dan wat er in de natuur al aanwezig is. 

Dankbaarheid start niet bij het loslaten van materie en luxe maar door het loslaten van de niet materiële dingen en de liefde te omarmen.

Kijk of denk hier eens aan en maak er ook contact mee. Ervaar de liefde voor je partner, je kinderen vanuit dankbaarheid. Besef echt de onbetaalbaarheid hiervan en hoe belangrijk ze in je leven zijn.

Ga wandelen in de natuur om de bomen te voelen en de leegte te ervaren hoe mooi het is. De stilte mag ook, het gesprek met iemand die je net kent dat net iets meer verdieping geeft. Vraag eens hoe het gaat met iemand vanuit het hart als het zo voelt tenminste. Daarin zitten de eerste stappen om het najagen van geluk in jezelf te helen. 

Het is zo vermoeiend geweest om continu het volgende doel te bereiken, dat huis te kopen, die auto, het zijn allemaal noodzakelijkheden maar geen vanzelfsprekendheden. Bedenk dat jij daar voor gewerkt hebt (bijvoorbeeld) en ervaar dat dit niet zomaar was of ging. Dit zijn allemaal voorbeelden, voor jezelf kun je betere bedenken, die bewustwording creëren dat elke stap een bewuste stap wordt. Geluk in vlagen komt en gaat en dat ongeluk en verdriet er mag zijn. Laat tranen eens vloeien om te voelen dat je er bent dat het leven geen spel is maar werkelijkheid. Dat we allemaal kwetsbaar mogen zijn dus jij ook.  

Dit zijn voorbeelden die ik bedenk maar wellicht zijn er (nog) andere aspecten die veel belangrijker zijn voor je.

De winst? Het grootste cadeau is dat er uiteindelijk een onderstroom ontstaat van luchtig geluk. De prijs? Het is vrijwel altijd zwaar om uit een patroon te stappen dat al jaren de boventoon in je leven voert.

Mocht het relevant zijn dan heb ik hierbij ook een kort artikel als je ouder bent van jonge kinderen over dit onderwerp:

Balans is compleet jezelf zijn en compleet los van jezelf zijn.

02-juni-2021

Balans is het evenwicht vinden tussen ‘jezelf zijn’ en ‘compleet los van jezelf zijn’. Hoe we onszelf ervaren weten we maar al te goed. Hoe we 'compleet los van jezelf' kunnen ervaren is een stuk moeilijker.

De reis naar binnen

29 juni 2021

Om daadwerkelijk iets binnen jezelf te transformeren is er meer nodig dan kennis over jezelf om daarna heel bewust de dingen die je dwars zitten aan te pakken. 

Spiritueel coach volgen?

Ik waardeer het enorm dat je op mijn site bent en fijn als je me wilt volgen via Social media. wellicht spreken we elkaar daar.

Contact

Heb je interesse in een telefonische kennismaking of wil je dat ik jou bel?  Mailen mag natuurlijk ook.

Contactgegevens

Fer Overdijk
Spiritueel coach

Libelleveen 268
3205SG Spijkenisse

T:  06-18169629
M:  fer.overdijk@spiritueelcoach.com
www.spiritueelcoach.com